19e week

19e week, van 7 t/m 13 september.

Zondag 7 september, 407 km.

De dag begint uiteraard met opstaan en douchen, maar daarna meteen Ad feliciteren met zijn verjaardag. We ontbijten buiten, Ad heeft allemaal luxe broodjes en lekker beleg, zoals zalm, diverse soorten vleesbeleg, feestmaaltje hoor, tijdens het ontbijt komen de felicitatie kaarten tevoorschijn die van Fridy zijn meegegeven. Was ’n echte verrassing voor hem. Alles word weer opgeruimd, betaal de parking, Lei 60,-, was meer dan genoeg ook gezien de faciliteiten, de douche was niks bijzonders, wc eigenlijk ook niet. Maar ok, we gaan verder, de zon komt er ook weer bij, het is 26 gr, we hebben weer redelijk goede wegen, landschap is vrij vlak, met velden met maïs, zonnebloemen, en korenvelden die al geoogst zijn. We gaan via Pitesti, bij Ramnicu Valcea gaan we de bergen in, schitterende omgeving, behoorlijke klimmen, we gaan verder via Sibiu, Sebes, Deva. Onderweg maken we nog ’n stop aan het water, het is tijd voor koffie met gebak, en uiteraard zingen we ook voor Ad.  Voor Sibiu ligt ’n prachtige nieuwe snelweg tot voorbij Deva, daarna gaan we weer de 7 op, jammer, het begint nu weer te regenen. We rijden binnendoor, erg bochtige wegen, met de regen gaan we vanzelf wat rustiger rijden. Bij Gurasada hebben we rechts ’n TIR parking bij ’n restaurant, we kunnen er mooi staan, en gaan in het restaurant eten. Er is ook WiFi, helemaal top. We eten er weer ‘ns schnitzel, is weer even geleden dat we dat op hebben. Was heel goed. Er komen veel Turkse truckers, die eten wat, en gaan weer verder. Na het eten nog even koffie, dan ga ik naar de pomp die er naast is, en koop even kaart van Roemenië en Hongarije. We rijden anders als we gepland hadden, we hadden Servië ipv Roemenië gepland staan. Dan nog wat schrijf- en leeswerk in de truck. N45.56.907 E022.34.593 op 186 meter in Gurasada (Roemenië)

Maandag 8 september, 427 km.

Om 7.00 uur hebben we ontbijt in het restaurant, helaas hadden ze geen thee, geen espresso(terwijl het apparaat er wel stond), dus maar omelet met koffie uit ’n zakkie. We betalen incl.parking Lei 100,- Om 9.00 uur gaan we weer de weg op, het is gelukkig droog(dat je de regen toch zo gauw zat bent!!!!), we hebben ’n mooie weg, rijden door dorpjes, in een ervan is zelfs ’n processie, dat zie je toch bijna nooit meer, en zo komen we in Arad, we gaan de stad niet in maar gaan meteen richting Oradea, er is ’n omleiding die ons naar zeer slechte wegen en spoorovergang leidt in Arad, maar als we weer op de grote weg zijn loopt het weer goed. Om 11.00 uur komen we aan de grens Varsand, er staat ’n behoorlijke file met trucks, vreemd aan ’n Europese grens. Bij de Roemeen was er voor ons niet aan de hand, maar de Hongaar was vervelend. We moeten vignet kopen, de Volvo €57,- en de DAF €138,-. Daarna kregen we ’n grondige controle, zo een hebben we de hele reis nog niet gehad. Zelfs in China niet !!!!! Heel raar kan ik wel zeggen. Om 13.00 uur kunnen we vertrekken van de grens, en rijden we Hongarije binnen. Het landschap is vlak, alles is bijna landbouw. Bij de eerste pomp moet Ad eerst tanken, dan doen we even bakkie bij ’n blokhutje, met ’n broodje. Aardige mensen, Hongarije is best leuk land, je moet ze alleen geen uniform aantrekken, maar dat is bij meer volken. We gaan verder, we moeten route volgen die op het tolkaartje staan, dus dat is gewoon Autobahn. Op de M5 stoppen we bij wegrestaurant, en eten er salade/ aardappels/ beef, en thee. Daarna gaan we verder richting Budapest, daar komen we om 19.30 uur aan, we melden ons bij de portier van de Volvo dealer, en we kunnen er staan. Het is het vroegere terrein van Hungaria Camion, het is nu verdeeld over 1/4 voor Volvo dealer, 1/4 voor DAF dealer, en de helft voor Volvo importeur. Er stonden vroeger 600 trucks van Hungaria Camion, geweldig hè, en vreemd dat zo’n bedrijf compleet is verdwenen, het is opgegaan in Waberer. Er staat ook het grote kantoorflat van Hungaria Camion, daar zitten buiten Volvo ook Den Hartogh in. Baldes, die er op kantoor werkt, was er nog. en hij nodigt ons uit voor koffie. Dat doen we dus op de 6e etage, daar is het kantoor. We hebben ’n mooi uitzicht vanuit dat kantoor, het is inmiddels ook donker, maar lichtjes genoeg te zien over Budapest. Om 21.00 uur zijn we weer bij de trucks, we kunnen douchen in de douches van de Volvo dealer, waar we graag gebruik van maken. Daarna nog wat schrijven en bijpraten. Mooie rustige plaats. N48.07.332 E016.26.242 op 177 meter in Budapest.

Dinsdag 9 september, 279 km.

Om 6.45 uur op, alles beetje uitzoeken, opruimen, en om 8.00 uur gaan we ontbijten in de kantine van de Volvo, lekkere broodjes en koffie/thee. Daarna nog even aan de pc, watercans vullen, en bel even ’n hele goede vriend van me, die is vandaag jarig!! Om 11.15 uur nemen we afscheid van Baldes, maar ook van Jack, die gaat morgen met het vliegtuig terug naar Eindhoven, donderdag is de crematie van Rien van Dop, en daar wil hij beslist bij zijn, heel begrijpelijk. Ik ga dus alleen met de Volvo naar Nederland, in Nieuwstadt komt  Jack er vrijdagavond weer bij. We rijden via de M0, de ring van Budapest, naar de M1, die route moeten we rijden. De zon schijnt, 26 gr, en we kunnen lekker doorrijden. Zo komen we op de M1, via Gyor, als we daar net voorbij zijn, gaan we even van de weg af, en Ad wil zijn Forinten nog even op maken. Om 14.15 uur staan we aan de grens Hegyeshalom/ Nickelsdorf, we gaan even voor ’n GO-Box, dat heb je als truck nodig om de maut in Oostenrijk te betalen. Voor de Volvo betaal ik €90,- en Ad voor de DAF €195,- , best wel pittig voor zo’n stukje Oostenrijk. We rijden naar Schwechat, bij veel truckers wel bekend, en gaan daar eten. We blijven daar ook staan, er staan veel truckers, dus we hebben regelmatig ’n praatje. Helaas was WiFi daar even niet in gebruik, er was storing. Maar we hebben gesprekstof genoeg met al die mensen die aan komen lopen. Maar Hollanders?? Vergeet dat nu maar gewoon, die zie je niet meer, alles word door Oost-Europeanen gedaan. In de truck nog even schrijven, vreemd dat ik er nu alleen zit, na ruim 4 maanden. N48.07.332 E016.26.242 op 177 meter in Schwechat (Oostenrijk)

Woensdag 10 september, 344 km.

We ontbijten buiten, het is al erg leeg rondom ons heen, en zo laat is het nu ook weer niet, net 7.30 uur. Om 9.15 uur vertrekken we, we gaan even klein stukje terug rijden, richting Praag, dan de 55 op, richting Stockerau, Krems,  daarna gaan we de 3 op, langs de Donau rijden, we hebben goed weer, het is net of we langs de Moezel rijden, heel leuk. Het is ’n hele mooie wijn route, met aan weerszijden van de Donau bergen vol met druivenranken. De weg kronkelt net zoals de Donau, er varen veel rondvaartboten, er is zo genoeg te zien. Om 13.00 uur stoppen we bij ’n imbiss, en eten er heerlijke goulash soep. We gaan verder langs de Donau naar Linz, in Linz gaan we de Donau over, en aan de andere kant gaan we de 129 op richting Schärding, hier krijgen we ze wel uitgemeten zeg, hellingen tot 16%, naar boven maar ook naar beneden, pffff. Had ik niet verwacht, maar het is wel heel mooi rijden. Om 18.00 uur komen we aan bij Shell Autohof Suben, we eten er ’n broodje, meer trek hadden we niet. Ad vind het er teveel herrie, we gaan naar de betaalde parking van de Shell aan de overkant, €7,50 , maar dat kan je dan in het restaurant gebruiken. We drinken nog koffie bij de trucks, praten nog na over vandaag, en om 22.30 uur is het weer welletjes voor vandaag. N48.23.584 E013.25.717 op 351 meter in Suben (Oostenrijk).

Donderdag 11 september, 307 km.

7.00 uur weer present, we eten weer buiten, het zal de laatste keer zijn dat we deze reis zo zitten, het is wel fris, maar goed te doen. Om 8.45 uur rijden we de parking af, en gaan bij de Shell nog even de bonnen inwisselen voor broodjes, die kunnen we onderweg wel gebruiken.  Dan gaan we naar de grens, we leveren er de GO-boxen in, ik krijg voor de Volvo €45,- terug, we hebben heel veel binnendoor gereden, dat mag met deze voertuigen, “sondern Fahrzeugen” heet dat, dus dat is ten 1e leuker rijden dan op de Autobahn, en ten 2e ook goedkoper, minder km’s, omdat we afsnijden. Daarna gaan we met de carnets de Passage van de beide trucks naar de Deutsche Zoll, we laten ze afstempelen, als bewijs dat de voertuigen weer in de Europese Unie zijn, dan kan je de borg terug krijgen. En dat gaat over duizenden Euro’s, dat begrijpt iedereen wel. Om 10.00 uur rijden we Deutschland in, we gaan via Nürnberg . Bij Parsdorf doen we ’n bakkie met ’n broodje. We hebben veel heftige buien, het weer is helemaal om.  We gaan verder, bij Nürnberg gaat het richting Heilbronn op de 6, en bij Kreuz Feuchtwangen gaan we de 7 op richting Würzburg, we nemen dan de afslag Wörnitz, daar is ’n mooi en rustig Autohof. De parking kost €5,- , maar is in z’n geheel te besteden in het restaurant. Dat doen we dan ook, ik bestel vis/ salat/ aardappels/spa, dit kost me €12,50. Kan je in NL het dubbele voor neerleggen. Daarna nog wat snuffelen in de shop, maar we zien niets bijzonders, dan gaan we naar de trucks, Jan gaat vrijwel onmiddellijk naar bed, hij is het zat, Ad komt nog ’n poosje bij me buurten, we nemen er ’n glas wijn bij. Om 23.30 uur is voor mij deze dag ook passé! N49.15.500 E010.14.145 op 469 meter in Wörnitz (Deutschland).

Vrijdag 12 september, 472 km.

Als ik om 7.00 uur opsta, regent het pijpenstelen, de hele nacht heeft het al gespoeld. We eten in de Volvo, dat is het handigste, en met z’n drieën is dat ook gemakkelijk te doen. Om 9.45 uur vertrekken we in de stromende regen, we gaan terug naar de 6 naar Heilbronn, verder naar Hockenheim, het regent nog steeds, en dan de 61 op richting Koblenz. Bij Speyer hebben we even korte stop, het is net even droog, we gaan verder, en dan gaat de zon er weer bij komen, het word zelfs 22 gr. Bij de Moseltalbrücke maken we pauze, we nemen lekker bakkie koffie, we zitten op het terras, heerlijk weer, en we genieten van het uitzicht. Dan gaan we verder naar Aachen, en gaan we om 17.15 uur de grens Aachen-Nord/Heerlen over met 182457 km op de teller. Heel  vreemd om weer op Nederlandse bodem te zijn. We gaan door naar Nieuwstadt, vroeger ging je via Geleen, dat deden we nu dus ook, de weg is wel erg smal geworden zeg, en op ’n gegeven moment ook omgeleid, daar moest ik het zelfs even vragen aan ’n brandweerman. Maar ik zat er wel vlakbij, alleen was er nu ’n viaduct. Om 18.30 uur komen we aan bij Op de Vos in Nieuwstadt, Jack staat ons op te wachten, hij staat te filmen. We parkeren en dan gaan we samen eten, we kunnen weer Nederlands praten na 4 maanden en 9 dagen. Nog even wat telefoontjes plegen, en wat na praten, en om 22.30 uur gaat onze laatste nacht in de Volvo van deze reis beginnen, ik lig er toch wel even van wakker, maar aan alles komt einde. Ook aan deze reis. N51.01.544 E005.51.339 op 63 meter in Nieuwstadt (Nederland).

Zaterdag 13 september, 180 km.

Om 6.45 uur staan we op, Op de Vos is gesloten op zaterdag, dus na het wassen vertrekken we om 7.20 uur richting AC Weert, daar gaan we koffie drinken en wat eten. Daarna gaat het richting H.I.Ambacht, daar doen we nog even bij de Shell ’n bakkie, en dan gaat het laatste stuk beginnen, de cirkel is bijna rond. Om 12.00 uur komen we Rozenburg binnen rijden, iedereen staat naar een kant te kijken, daar komt Ad/Jan met de DAF aan rijden met z’n zware luchthoorn, en wij, Jack/Leo komen aan de achterkant aan rijden, waar niemand het verwacht, best wel grappig. Tja, en daar staan we dan weer, na 4 maanden en 10 dagen, dezelfde tijd. Heel vreemd, en dubbel, maar wel hartverwarmend om zoveel mensen weer te zien, ben blij ze weer terug te zien. Was eigenlijk lang genoeg zo, misschien zelfs iets te lang, voor een mens was het net te lang, voor Rien van Dop, die had me gevraagd om goed voor elkaar te zorgen, dat hebben we gedaan, hij zou ons in september weer zien, alleen, dat kon hij niet waarmaken. R.I.P. Rien.Maar er is ook ’n mensenkindje bij gekomen, Zélie Wijnvoordt, en wel op mijn verjaardag, geweldig toch! Dan word het tijd om handen te schudden, te omarmen, en te zoenen. We vonden het top om weer samen te zijn met jullie. Jack houdt ook nog ’n korte toespraak, waarin hij Rien van Dop memoreert en ’n minuut stilte vraagt. Daarna hebben we nog veel te bepraten, eigenlijk is de tijd tekort, en ik vind het spijtig dat ik niet met iedereen iets langer heb kunnen praten.Ad met z’n familie vertrekken rond 13.30 uur, alsmede Jan met z’n familie. Om 15.00 uur zijn de meeste mensen weer weg, ik ga m’n auto halen, en ga m’n spullen uit de Volvo halen, heb hulp van goede vrienden, en dan ga ook ik naar huis. Daar wacht me nog ’n verrassing, er hangt ’n plaat aan de deur met welkom thuis, Leo en de data 3 mei 2014 en 13 september 2014 op, en daartussen allemaal foto’s van me onderweg op deze reis. Super leuk zeg!! Dan kom ik binnen, en dan blijkt m’n koelkast ook gevuld te zijn, hoef even helemaal geen boodschap te doen. Echt geweldig, top als ’n mens “vrienden” heeft.

EINDE VAN DE REIS VAN DE OLDTIMERTROTTERS .

JACK, AD, GERRIT, JAN EN LEO

 

Vlaggen van alle landen waar we door heen komen
Vlaggen van alle landen waar we door heen komen