18e week

18e week, van 31 augustus t/m 6 september.

Zondag 31 augustus, 296 km.

Na het ontbijt buiten, het was weer schitterend weer( wat saai eigenlijk hè), gaan we nog even internetten, je moet het gewoon waarnemen, eigenlijk valt het tegen wat betreft de WiFi punten onderweg, dat gaat dikwijls heel moeizaam. Rond 9.15 uur gaat de karavaan weer van start, weer die mooie 4-baans wegen, het word inmiddels wel drukker, je merkt ook hierin dat je steeds westelijker komt. Bij Gerede gaan we de tolweg op, je krijgt er geen kaartje, het wordt met camera’s geregistreerd, er zit ook verder niemand bij, nou, dan gaan we maar, we merken het wel. De snelweg is eigenlijk niet veel aan, we stoppen even bij ’n wegrestaurant voor koffie, was wel goed, maar weinig sfeer. Dan gaan we verder, en bij Bolu gaan we eraf, we komen bij betaalhokjes, maar weer geen mens te zien, alles gaat electronisch, tja, wat moet je als buitenlander daar nu mee. Doorrijden dus, misschien dat we later nog aangehouden worden of aan de grens iets erover horen?? We hebben dus niets gehoord, dus niets betaald. Zou ook niet weten hoe we dat moeten doen hoor. We gaan dus nationaal rijden, het is nu ’n 2-baans weg, en rijden door Bolu heen, en dan krijgen we ’n bergpas zo mooi, en zo hoog, bizar gewoon. Was heel bijzonder om te rijden, maar wel heel rustig, langzaam naar beneden. Er waren ook heel veel restaurantjes langs de weg, ik had al de raad gekregen om daar heerlijk vlees te eten, maar we waren er op ’n tijdstip dat we geen zin hadden in eten. Dus we gaan verder. Verder gaan we weer, we stoppen bij ’n supermarkt, en halen er weer de nodige boodschappen. Er is ook ’n handelaar in olie, die nodigt ons uit voor de thee, heel gastvrij hoor, en we gaan met hem mee naar binnen. Jammer dat dan de taal ’n barrière is, dat hebben we al meer meegemaakt. Ook de zoon van 20 jaar spreekt geen Duits of Engels (of hij durft ’t niet, dat kan ook), dus na de thee gaan we verder, maar eerst wel even met hen op de foto, dat wilden ze uiteraard, met hun toestel. We komen ook truck van Hoyer tegen, met ’n MDI tank erachter, ook weer leuk om te zien, we naderen thuis. We rijden nu weer op ’n mooie 4-baans weg, gaan via Duzce, Sakarya, en bij Uzuntarla stoppen we achter de moskee en pomp met restaurant op ’n zijweg, met mooi uitzicht vanaf de berg, we tellen zeker 9 minaretten. We eten weer bij de truck, spaghetti , yoghurt, was heel goed. We zijn allemaal even klaar met restaurants, en we hebben nog voldoende van alles bij ons. Na de afwas hebben we koffie, we zitten buiten, maar er komt ’n enorme zwarte lucht aanzetten, als er uitkomt wat erin zit !!!! En het komt er later ook uit, onweer, weerlicht, spoelt, maar dan zitten wij binnen, te luisteren naar de herrie van de regen op het dak. Nog even wat schrijven, er is geen internet in de buurt, lekker rustig dus. hahaha. Morgen weer verder, dan in Gebze. N40.43.924 E030.08.077 op 80 meter in Uzuntarla (Turkije).

Maandag 1 september, 51 km.

7.00 uur zijn we eruit, we ontbijten weer buiten, de regen is voorbij, en de temperatuur  is weer goed. Beetje nevelig, maar de zon doet z’n best. Om 9.15 uur rijden we verder, we blijven nationaal rijden, en zo komen we om 10.30 uur in Gebze aan. We kunnen de trucks in ’n hoek op het terrein van de reiniging neerzetten, en dan is er eerst koffie. Atilla en later ook Kerem verwelkomen ons. Na wat gesprekken gaan we de tassen inpakken, en dan worden we met 2 auto’s naar Istanbul gebracht. Kerem vond het veiliger dat de trucks in Gebze bleven en dat wij in hotel gingen, ook goed. Om 12.15 uur vertrekken we uit Gebze, en om 13.30 uur staan we in het Aziatische deel van Istanbul, vlakbij de Bosporus, om in te checken in het hotel. We hebben hotel Dila,voor €60,- pppn met ontbijt weet je alles. Maar het is heel gunstig gelegen, vlakbij terrasjes, Bosporus, helemaal super. Nadat we de spullen in de kamer hadden gebracht, zijn we naar de Bosporus gelopen, hebben daar de boot naar Europa genomen, en daar de rondvaartboot op de Bosporus genomen,  heel mooi,je ziet alle mooie huizen die aan de waterkant staan, er zijn ware paleizen bij, je kan de stad ook heel mooi zien met Topkapi, Aya Sophia, Blauwe Moskee, de hele skyline van Istanbul, moet je gewoon gedaan hebben als je daar bent. We hadden heerlijk weer, beetje bewolkt, maar zo’n 28 gr en dan op de boot, top. De rondvaartboot bracht ons ook weer terug in Europa, en daar moesten we weer de boot nemen naar Azië. Om 18.00 uur waren we weer in het hotel, even opfrissen, en dan op zoek naar eten. We vinden ’n heel leuk terras waar we super konden eten. Zalm/ salat/ aardappels/ yoghurt/ thee/ bier, samen voor Lira 128,-, is niks te duur. Daarna wandelen we nog even wat rond, er is ook ’n kleine bazaar waar je de duvel en z’n ouwe moer kan kopen, heel leuk, en ook afpingelen natuurlijk. 21.00 uur zijn we weer op de kamer, en dan aan het internet.  Vannacht dus in hotel Dila in Istanbul. N40.48.003 E029.29.477 op 259 mtr.

Dinsdag 2 september, 0 km.

Alweer bijtijds op, nog wat schrijfwerk te doen, om 8.00 uur hadden we ontbijt, wat ruim voldoende was. Geen roerei of gebakken ei, wel gekookt, verder alles voldoende. We nemen de boot weer naar Europa, voor Lira 4,- pp, het was druk op de boot, maar ja wat wil je in zo’n miljoenen stad, wat ik begreep wonen er 17 miljoen mensen. Maar er varen genoeg boten dus dat is geen punt. Dan nemen we de tram(Lira 4 pp) naar boven, naar de Blauwe Moskee. Het is er ook druk, veel toeristen, maar we komen ook binnen, schoenen moeten uit, je moet ze in ’n plastic tasje meedragen. Ook is korte broek, hemd zonder mouwen voor de mannen, en voor de vrouwen is hoofddoek verplicht, alsook lange rok, en geen blote armen, nou zeg maar gewoon helemaal ingepakt. De Moskee is erg mooi, heel veel blauwe tegels, daar is de naam aan ontleent: Blauwe Moskee”.  Als we de moskee hebben bekeken, nemen we eerst even ’n bakkie op ’n terras, met mooi uitzicht op de moskee. Hierna gaan we naar Sistlica Cistern, dit is ondergronds waterbassin met ’n grote hoeveelheid vissen, meestal goudkarpers, heel bijzonder om te zien. Entree was Lira 20,- pp,was de moeite waard. Dan gaan we naar de grand Bazaar, dit moet je ook gezien hebben. Het is zo groot, en redelijk druk. We besluiten om te splitsen, Jan en Ad gaan samen verder, en Jack en ik ook, we spreken af om 15.00 uur bij de boot. Is beter, anders sta je de hele tijd op elkaar te wachten. We hebben denk ik de hele bazaar gezien, lampen, waterpijpen,kleding, schoenen, souvenirs, je zegt het maar. Is gewoon leuk ook om te zien. Kijken, kijken, niks kopen, hahaha. We kopen wel iets, maar de meeste prullaria heeft niet onze interesse,wat moet je er mee!!Om 15.00 uur staan we bij de boot, Ad en Jan zijn er ook, afgeladen met dozen, plastic tassen, hihi, die zijn dus wel goed bezig geweest, maar het meeste is toch voor Ad blijkt achteraf. We nemen de boot naar Kadikoy, dat is de Aziatische wijk waar we in het hotel zitten. We passeren weer de containerhaven waar we tank containers van Den Hartogh zien staan, dat moet natuurlijk op de foto. Dan gaan we naar de kamer,  even douchen na zo’n warme dag, en later gaan we weer op hetzelfde terrasje eten, ik neem weer zalm, was super gisteren, zo ook nu weer. Het is ’n druk bezocht terras, de mensen staan gewoon te wachten op ’n plekje, naast ons is ook ’n restaurant met terras, maar daar is het beduidend minder druk. Later maken we weer ’n rondje, ook naar de kleine bazaar, daar worden nog div. T-shirts gekocht, alles om weg te geven, het is gewoon leuk om al die mensen er te zien. Op de kamer gaan we alles nog even uitzoeken, schrijven, even skypen, en dan is ook deze dag weer voorbij. Istanbul is gewoon  ’n hele mooie gezellige stad, hier kan je best ’n paar dagen verblijven. Overnachten Dila hotel.

Woensdag 3 september, 0 km.

Om 6.30 uur op, 7.00 uur ontbijt, waarom zo vroeg?? We willen op tijd bij de  Aya Sofya zijn, gisteren hebben we gezien hoe druk het er is, en daar hebben we geen zin in. Om 8.00 uur hebben we al de boot naar Europa, dan nemen we weer de tram naar boven, naar de Blauwe Moskee, en om 9.00 uur staan we bij de ingang van de Aya Sofya, dit is nu ’n museum, entree is Lira 30,-, het is ’n behoorlijke prijs, maar de moeite ook waard. Onderhoud is ook gigantisch moet je bedenken, dat merk je als je binnen bent. Je kan ook met de trap naar boven, mooi uitzicht heb je dan op de kerk binnenplaats, waar het altaar was. We hebben het goed gedaan, als we naar beneden gaan, word het daar ook veel drukker, wij hebben alle fresco’s goed kunnen bekijken. Dan gaan we Aya Sofya uit, we lopen naar Topkapi, paleis van de Sultan, betalen Lira 30,- voor paleis, en lira 15,- voor de harem van de Sultan. Ook dit is beslist ’n aanrader, wat ’n pracht en praal, en wat ’n mozaïek  aan de muren, prachtig. Ook is er ’n afdruk van de voet van de profeet Mohammed, het zwaard van David, en druk dat het er was. We hebben niet eens alles goed kunnen bekijken, we zijn er op ’n gegeven moment uit gegaan. Dat het zo druk was komt ook doordat er cruise schepen voor de kant liggen. We lopen de straat zo naar beneden, allemaal winkeltjes, en gaan even op ’n terrasje wat gebruiken, dat hoort er ook bij. Later komen we weer bij de haven, daar nemen we de tram en gaan de andere kant op, tot het eindpunt. Daar nemen we de cable car naar boven naar het Taksimplein. Daar zijn laatst demonstraties geweest omdat meneer de president internet aan banden wil leggen. We lopen er even rond, en gaan dan door de dure winkelstraat naar beneden, terug naar de haven lopen. We komen er langs het consulaat van Nederland, ook wel even leuk om te zien. Dan door de muziekstraat, allemaal winkeltjes die muziek instrumenten verkopen, en ook muziek/cd’s enz. uiteraard. Heel leuk om te zien, was eigenlijk meer ’n kunstenaars straat. Om 16.00 uur zijn we weer aan de haven, en nemen we de boot terug naar Azië, het is deze reis de laatste keer dat we dit met de boot doen, morgen rijden we met de trucks weer Europa binnen. In het hotel is het even rust, bijkomen van de vermoeiende dag, van dat geslenter word je doodmoe. Later gaan we weer ’n terrasje opzoeken, nu wat anders, en eten er pizza/ thee. Dan gaan we in ’n zaakje kijken waar ze allemaal schaalmodellen verkopen, hele oude types ook, maar er word niets gekocht. Dan gaan Ad en Jan terug naar de kamer, Jack en ik lopen nog even ’n rondje, Jack besluit zelfs nog even naar de kapper te gaan. Er is ook ’n straatbandje, waar ik met plezier naar sta te luisteren, ik ga zelfs even op ’n terrasje zitten, en bestel Turkse koffie, opletten met de drab onderin!!! hihihi. Later weer terug naar hotel, en dan nog heel even aan internet, de laatste avond/nacht in hotel Dila in Istanbul van deze reis.

Donderdag 4 september, 253 km.

Weer bijtijds op, 6.45 uur douchen, om 8.00 uur ontbijt, daarna uit checken, en om 9.30 uur komt Kerem ons ophalen, deze keer moeten we met z’n vieren in een auto, en ook de dozen/ zakken die Ad allemaal heeft gekocht. Past allemaal maar net in de Volvo. Het is redelijk druk op de weg, maar we kunnen aardig doorrijden. Om 10.30 uur zijn we weer in Gebze, trucks worden even nagekeken, ingeruimd, water in de tanks bijgevuld, dan nog even koffie, foto’s worden er uiteraard ook weer gemaakt, en dan om 11.45 uur is het zover, we vertrekken weer uit Gebze, maar nu met de trucks. We gaan niet de tolweg op, we blijven zolang mogelijk op de provinciale weg rijden, is veel leuker, we rijden dus over weg nummer 100, en net voor de stad zelf gaan we rechtsaf, richting de grote brug, daar moeten we overheen, dat is de enige brug waar trucks over moeten. Om 13.30 uur rijden we dan over de brug Europa weer binnen, gaf me best wel ’n apart gevoel hoor, bijna weer thuis. Daarna houden we vliegveld Ataturk aan, we willen weer naar de 100, om binnendoor verder te gaan. Gaat prima, kunnen redelijk doorrijden, en dan buiten Istanbul, stoppen we bij ’n snackbar, dat is ’n oude Mack met oplegger, en in de oplegger is de keuken, buiten staan stoelen daar kunnen we zitten, super voor elkaar. We eten er ’n wrap/kip, thee. Na 0.45 min.gaan we weer verder, we krijgen nog ’n paar stevige klimmen en afdalingen, maar daarna word het vrij vlak. We rijden ’n hele tijd langs de zee, en dan gaan we het binnenland in richting Edirne. We eten in Lüleburgaz in ’n restaurantje, is allemaal heel goed te doen, en lekker eten. Daarna gaan we nog ’n stukje verder, we willen morgen Turkije uit, en dan niet te laat aan Kapikule zijn, ik  ben erg benieuwd hoe dat er tegenwoordig uit ziet, ben er in de jaren ’90 regelmatig geweest, maar de hele wereld is veranderd, dus dat zal Kapikule ook wel zijn. Om 19.15 uur stoppen we bij ’n pomp net buiten Babaeski, er is weinig te doen, geen bar/restaurant, wel ’n grote parking. We mogen er  staan, prima. Haal even water in ’n emmer, spoel nog even m’n kleren uit die in het sop stonden, en hang dat alles nog buiten te drogen. Dan nog koffie, en genieten van de laatste avond in Turkije.  N41.27.212 E027.02.595 op 47 meter in Babaeski (Turkije)

Vrijdag 5 september, 235 km.

Om 7.30 uur zitten we weer buiten aan het ontbijt, het is heerlijk weer, beetje bewolkt, en om 9.30 uur gaat de karavaan aan de laatste km’s beginnen in Turkije. We rijden verder op de 100, bij Edirne worden we omgeleid, we gaan niet door de stad, maar er is ’n rondweg, en zo gaan we op Kapikule aan. Ik herken het totaal niet meer. Aan de grens stonden indertijd allemaal restaurantjes, stalletjes met eten, kleding, er is niets meer van over, wat jammer. Wel staat er ’n giga lange file met trucks, die we voorbij rijden, we volgen gewoon het busspoor. Zo rijden we meteen het douane terrein op om 10.45 uur. Daar komen we bij ’n loket, paspoorten worden afgestempeld, en dan moeten we doorrijden, we komen bij ’n volgend loket, maar dan moeten we omdraaien en eerst ’n truckscan(X-Rai baan) laten doen, ook best , doen we, en daarna gaan we weer naar het 2e loket, nu is het goed, en  om 12.30 uur rijden we Turkije uit. Dan moeten we bij de Bulgaar door ’n waterbad en douche heenrijden, ontsmetting(!), dat kost per wagen €10,-, jaja , maar dat was in de jaren ’90 ook al.  Zo komen we bij de Bulgaar, vriendelijke douane ook, sprak goed Engels, even controle in de trucks, ook de paspoorten, geen stempels meer, en om 13.30 uur rijden we Bulgarije binnen. Ook dat is veranderd, er is nu ’n snelweg, maar wij willen binnendoor, we gaan de 1e afslag eraf, en meteen linksaf de oude weg op, daar staan nog restaurantjes en pomp, wissel daar even € in Leva,( €1,-=Leva 1,85.) en gaan dan even op terras soep eten, was tijd dat we weer wat binnen kregen. Daarna verder via Harmanli,  Nova Zagora, Korten, alles binnendoor hoor. Inmiddels is het gaan regenen, even wennen hoor, het word ook wat frisser. We komen door dorpjes waar het heeft gespoeld. We rijden door heuvelachtig mooie groene natuur, we zien paard/wagens met zigeuners,  en zien ook dat de herfst eraan komt. Er zijn al bruine blaadjes aan de bomen, zeker aan de bomen die wat in hoger gelegen gebieden staan. Rond 17.00 uur komen we in Gurkova, we gaan er op ’n TIR parking staan, het is helemaal geasfalteerd, met ’n leuk restaurant en douches, super. We eten er vis/patat/sla/ijs, thee/bier, voor samen Leva 48,-. Dan gaan we aan de overkant kijken, daar is ’n shop waar ze allerlei dingen verkopen voor trucks, heel leuk om te snuffelen, en daar haal ik best wel mooie dingen weg, vooral van Scania V8. Daarna nog koffie in het restaurant, het weer is ’n beetje omgeslagen, gewoon fris. jammer hoor. Om 22.30 uur is het rust in de trucks. N42.39.127 E025.48.014 op 311 meter in Gurkova (Bulgarije).

Zaterdag 6 september, 243 km.

7.00 uur hebben we ontbijt in het restaurant, het is bewolkt en soms ’n beetje miezer regen. Na het ontbijt gaan we nog even naar de TIR shop aan de overkant van de weg, daar willen Ad, Jan en Jack nog wat attributen kopen, zoals luchthoorns. Om 9.45 uur vertrekken we in de lichte regen. Het landschap is heuvelachtig, we rijden door armoedige dorpjes, wat ’n verschil weer met Turkije, en is dit nu Europa?? We rijden via Velik Tornona, en dan komen we om 12.30 uur in Ruse, we komen aan de grens met Roemenië, we betalen €12,- voor de brug over de Donau, douane stelt helemaal niks meer voor, en dan komt toevallig net de Oriënt Express voorbij, heel bijzonder om te zien. Daarna gaan we de Donau over, en rijden we Roemenië binnen. Ga eerst even wisselen, €1,- = Ley 4,20. Dan gaan we op terras even koffie drinken, terwijl we daar zitten zien we dat er iemand bij de trucks loopt. Jack en Ad lopen ernaar toe, om de trucks dichter bij te halen, het blijken vrouwen te zijn die de koplampen en de achterlichten schoonmaken, en er dan uiteraard € voor willen hebben. Niks ervan, gewoon afblijven. We gaan verder, richting Boekarest, en daar gaan we dwars doorheen, ook al staan er borden verboden voor vrachtwagens boven 7,5 ton, de stad ziet er gewoon armoedig uit, niet veel aan eerlijk gezegd, we rijden via ’n grote weg eruit, maar dan word Ad aangehouden, hij mag er niet rijden, en de agent wil er ’n bekeuring voor geven, maar  na lang wachten en praten mocht hij zonder bekeuring verder. Heeft wel 0.45 minuten geduurd, dat dan weer wel. Wij stonden bij ’n bakker, daar hebben we gebak gekocht, want Ad is morgen jarig, dus dat hebben we alvast binnen. als Ad er weer bij is gaan we verder, net buiten Boekarest is ’n TIR parking, daar draaien we op, en we gaan naar Carrefour, daar gaan we eten en boodschappen doen. Er is ook MacDonald en daar hebben we zomaar WiFi, dus daar word ook meteen gebruik van gemaakt. Ad en Jan hebben veel boodschappen gehaald, ook ivm verjaardag morgen, o.a. ’n grote taart, tja, zitten wij dan met het gebak. We gaan terug naar de trucks, en drinken koffie buiten, het is inmiddels nog aardig weer geworden, en besluiten om meteen het gebak maar te nemen bij de koffie, anders word het morgen wel heel erg veel, pffffff. Was toch ’n heel aparte dag zo. N44.26.219 E025.57.985 op 96 meter in Boekarest (Roemenië)

 

 

Vlaggen van alle landen waar we door heen komen.
Vlaggen van alle landen waar we door heen komen.