15e Week

15e week, van 10 t/m 16 augustus
Zondag 10 augustus, 77 km.
Om 6.00 uur word Jordy door Ad en Jan opgehaald van het Airport Shymkent. Ze zijn met ’n taxi gegaan, voor Tenqe 1000,- (€1= Tenqe 250,-) dus best goedkoop. Ze zijn rond 6.15 uur weer terug, met Jordy en de onderdelen. En na controle zijn het de goede onderdelen. Om 8.00 uur gaan we met z’n allen ontbijten, was heel goed in hotel Astana, kan het iedereen aanbevelen. Rond 9.30 uur gaan Jack en Ad met de Volvo op weg naar de DAF op de parking in Sharaphana. Jan en ik blijven nog bij het hotel, Jan is nog niet helemaal de oude, en houdt Jordy nog even gezelschap, ik ga aan de website werken, loop week achter, heb heel wat te doen. Rond 13.00 uur ga ik er even uit, met Jan en Jordy naar ’n prachtige moderne moskee die hier om de hoek staat, heel indrukwekkend. We spreken er 2 jonge mannen die prima Engels spreken, zij liepen er als ’n soort bewaking rond, bijzonder vriendelijk zijn ze, we krijgen zelfs tel. nr. als er hulp nodig zou zijn. Dan gaan Jan en Jordy nog even met ’n taxi de stad in, ik ga weer naar het hotel om m’n website af te maken en nog wat te skypen. Ik vind de reis bijzonder leuk, maar nu we zo’n oponthoud krijgen komt de reis door Oezbekistan, Turkmenistan en Iran wel in gevaar, omdat die data vastliggen ivm gidsen. En dat zint ons niet. Het word ook zachtjesaan tijd dat we echt richting huis gaan, 5 maanden is toch wel erg lang, zeker als je telkens maar staat te hangen. En ik ga mensen toch wel ’n beetje erg missen hoor!! hihihihi. Als je gewoon lekker bezig bent is het geen punt, maar dat getob werkt niet motiverend. Gelukkig gaat het onder elkaar wel goed, het is zelfs zo dat door de problemen je samen sterker word, dat is het positieve ervan. Om 16.00 uur gaan Jan en ik met ’n taxi naar de parking van de DAF bij Sharaphana, is ruim 50 km, en kost ons Tenqe 5000,-, zo’n €20,-.Jordy kan tot 20.00 uur op de kamer blijven, dan gaat hij naar het airport, en vliegt vanavond via Almati terug naar Schiphol. Wij zijn rond 17.15 uur weer bij de trucks, helaas is de DAF niet klaar. Hij kan niet in de 5e en 6e versnelling. Jack en Ad zijn er nog steeds druk mee, maar rond 18.30 uur besluiten we ermee te kappen, even wassen, en dan gaan we 11 km verderop naar ’n restaurantje. We kunnen er heerlijk buiten zitten, jammer dat we slecht kunnen communiceren met de mensen, we eten er noedels in soort soep (smaakt nog lekker ook), en wat meat-balls, verder hadden ze eigenlijk niks. We waren er Tenqe 2600,- kwijt, tja, wat wil je voor die prijs. Daarna gaan we terug naar de DAF, Ad gaat vrijwel meteen weer met de bak aan de gang, olie filteren, pakking eraf halen, het blijft puzzelen hoor. Om 22.00 uur zijn we het allemaal zat, en we liggen vlot op bed. Morgen weer nieuwe kansen, hoop dat het dan wel goed komt. N41.53.086 E069.26.456 op 670 meter hoogte, in Sharaphana, Kazachstan.

Maandag 11 augustus,48 km.
Om 7.00 uur zijn Ad en Jack weer aan de gang met de versnellingsbak. Jan en ik gaan het ontbijt klaar zetten, je kan niet met z’n vieren in de cabine aan de bak werken. Om 8.30 uur zitten we in de schaduw te eten, de zon doet al super z’n best, en temperatuur vliegt omhoog, nu al 29 gr. Daarna weer opruimen, en rond 11.00 uur even tijd voor koffie. Om 12.30 uur gaat Ad proefrijden, met de hand lukte het niet om hem in de 5e en 6e versnelling te krijgen.Ad maakt ’n rondje en het lukt hem ook niet tijdens het rijden. Word knap vervelend. We gaan onder de bomen zitten waar nog enigszins verkoeling is en bespreken wat nu te doen. Gisteravond waren er hier mensen uit Shymkent die zo’n versnellingsbak hadden liggen. Ad belt met Van der Wal in Utrecht, daar werkt ’n dame die vloeiend Russisch spreekt, en geven haar het tel. nr wat we gisteravond hebben gekregen. Daarna word er nog met anderen gebeld voor de gouden tip, en dan gaan de overalls weer aan. Ik ga verder me schrijven, opruimen, schoonmaken, en Jan zit onder de bomen ’n beetje af te koelen. En zo verstrijkt de tijd. Maar daar doet geen mens wat aan op dit moment, iedereen doet z’n best, maar het lukt (nog) even niet. Om 15.00 uur gaat Ad weer proefrijden, en dan….. de versnellingsbak werkt helemaal super. Het oude deksel is er weer opgezet, en nu gaan de 5e en 6e versnelling ook goed. Hoe dat kan? Zeg het maar. Daarna word alles weer dicht gemaakt, en alles opgeruimd. Om 16.45 uur gaan we rijden, het is wel wat laat, maar we zijn deze plek zat.De weg is gewoon slecht, het materieel heeft heel wat te houden. Iets verder willen we water halen, voor de Volvo is dat ok, maar bij de DAF lukt het niet, de stroom viel net uit, en de pomp kon niet meer werken. We gaan verder, dan even de Volvo diesel tanken, er kon geen water worden getankt, Ad wil dan ook geen diesel. Weer verder stoppen we bij winkeltje, daar kunnen we water krijgen, doen tevens boodschappen, krijgen ’n super grote meloen, en dan weer verder.  Rond 19.00 uur eten we bij ’n restaurantje, heerlijk aardappels/ vlees/ salat, thee, voor Tenqe 2100,- gewoon super. Iets verderop kan Ad diesel aftanken, en dan rond 21.00 uur(het is al donker) stoppen we in Zjibekzholi, we zitten nog even buiten, en rond 22.30 uur is het weer rust in de tent. N41.29.234 E069.21.712 op 561 meter.

Dinsdag 12 augustus, 90 km.
Alweer bijtijds eruit, we willen vandaag Kazachstan uit. We eten buiten, weer heerlijk weer, word ’n warme dag. Om 9.15 uur vertrekken we. De grens direct naar Tashkent is dicht, we moeten zo’n 100 km naar het westen rijden, daar is de grens met Oezbekistan. Landschap is heuvelachtig, beetje woestijnachtig, maar vind dit gewoon mooi door z’n eenvoud en rust. Soms komen we door ’n dorp, zoals Abay, daar is het dan even druk, er is ook ’n grote bazaar (lees markt), daar gaat iedereen uit de omtrek dan naar toe. Om 11.15 uur komen we bij de grens Konisbaeva. Ik loop even naar voren, er staan zo’n 15 trucks voor de gesloten poort, ik maak even ’n praatje met de grenswacht, en ongelooflijk, we mogen de trucks voorbij rijden en dan meteen gaat de poort voor ons open. Gelukkig, we zijn binnen. We gaan naar de pascontrole, maar daar maakt de ambtenaar problemen, omdat we niet binnen 5 dagen bij de politie ’n briefje hebben laten stempelen. Ik zeg, we hebben visum voor 30 dagen, en dan is dat niet nodig. Hogere ambtenaar erbij, is goed, kan verder. Ze wilden gewoon geld zien. De trucks werden ook nagekeken, en dan om 15.00 uur zijn we Kazachstan uit. Maar dan begint het wachten, we staan in de file in niemandsland, met de zon boven ons en 40 gr. Het schoot echt niet op. Om 18.30 uur rijden we eindelijk door ’n bak met water heen, komen bij de poort,en dan kunnen we er doorheen rijden, Ad en Jan moesten wachten achter het hek. Wij gaan dan door de pascontrole heen, de truck papieren is nog ’n heel gedoe, om 21.00 uur komen Ad en Jan door het hek naar binnen, ik had al papieren voor hen voorbewerkt, toen liep het ineens wat vlotter, en om 22.15 uur rijden we Oezbekistan binnen. We parkeren de trucks in het dorpje Chinaz, daar staan veel trucks.Ik ben de truck aan het leeghalen, komt er ’n Rus naar me toe,Alexy, die goed Engels spreekt, hij had ons onderweg ook al zien staan. We hebben ’n leuk gesprek, en vraag of hij even mee gaat naar het barretje waar wij eten. Daar eten we nog wat salat met brood, en ’n biertje, en wisselen er €20,- voor Sum 60000,-, krijg 60 briefjes van 1000, pfff, m’n portemonnee vind dat niet leuk.Alexy is onze tolk, altijd gemakkelijk. Betaal Sum 21000 voor het eten, en om 23.30 uur hebben we eindelijk rust. N40.58.180 E068.43.629 op 265 meter in Chinaz.

Woensdag 13 augustus, 248 km.
Om 6.30 uur op, de tijd is weer ’n uur terug, tijdverschil met NL is nu 3 uur. We eten even in datzelfde barretje, wissel nog wat geld, en dan naar de trucks.Dan komt Alexy ook aangelopen, hij heeft ’n presentje voor me, hij geeft me ’n heel mooi mes, in foedraal, en met ’n beschrijving van waar het gemaakt is. Heel verrassend, leuk dat hij dat doet. Dan vertrekken we en gaan de weg op naar Samarqand. Het is dikwijls slecht, maar daar raak je nooit echt aan gewent. Het landschap is vlak, landbouw, we zien heel veel karretjes met ezeltjes, leuk om te zien, maar het is geen weelde. Het ziet er verder heel schoon en netjes uit, de mensen zwaaien naar ons, lachen, heel vriendelijk allemaal. Om 10.30 uur even ’n koffiestop, en dan verder, de zon schijnt en het is alweer 39 gr, daar raak je wel ’n beetje aan gewent. We vinden het ’n mooi land. Links komen dan de bergen, en dan rijden we om 14.00 uur Samarqant binnen. We kunnen de trucks bij ’n hotel kwijt, en lopen dan naar ’n geweldig mooie Moskee, werkelijk ’n plaatje. We kijken onze ogen uit. Daarna lekker even ’n terrasje, nu hebben we weer ’n beetje dat vakantiegevoel. Daarna  gaan Ad en Jan naar de trucks terug, Jack en ik gaan nog naar andere Moskee en Mausoleum kijken. Bij de Moskee vraagt ’n knulletje of hij met ons op de foto mag, natuurlijk, dan ook z’n vader en moeder, ook best, later komen we ze nog diverse malen tegen. Daarna gaan we terug naar de trucks, en eten er lekker Nassi klaargemaakt door Jan. Daarna gaan Jack en Jan boodschappen halen met de Volvo, Ad moest nog repareren, en ik ga schrijven. Dat kost altijd heel veel tijd. We betalen Sum 47000 voor de parking, nou vooruit maar, we hebben meteen WiFi. Vanavond maak ik m’n verslagen af, we drinken nog koffie, en rond 23.00 is het weer rust. N39.39.097 E066.58.092 op 870 meter in Samarqand.

Donderdag 14 augustus,
Vanmorgen om 6.30 uur weer op, we ontbijten buiten, na opruimen vertrekken we om 8.30 uur uit Samarqand. De weg is soms bar slecht, we rijden dan 20/30 km p.u., harder is niet te doen. En we willen de boel graag heel houden. Het landschap is vlak, en alles is landbouw, mais, aardappels. Er staan heel veel kraampjes, vrachtwagens, karretjes met ezeltjes, alles vol met meloenen, allemaal voor de verkoop. Mensen liggen onder de wagens om beetje schaduw te krijgen, te beschermen tegen die koperen ploert.Vandaag is het 39 graden. Het zijn ook hele lange wegen, landen zijn zo groot. Om 12.30 uur stoppen we bij ’n prachtig hotel vlakbij Navoiy Airport, we kunnen er espresso koffie krijgen, 7 kopjes voor Sum 31000,- (€10,-), maar wel ’n goed bakkie koffie. Spreken er ook ’n Engelsman, die was op de motor, op reis naar Nepal, China, Thailand. Rond 14.00 uur gaan we weer verder. Landschap blijft hetzelfde, ruimte hebben ze genoeg hier. Rond 16.00 uur zijn we in Bukhara, weer zo’n mooie stad, jongetje van 11 spreekt me aan, spreekt prima Engels, of we bij hem in het hotel willen. Nee, sorry, we zijn op doorreis.We lopen er rond door de oude binnenstad, echt heel mooi, wel is het zo dat als je 1 Moskee hebt gezien, je ze niet allemaal hoeft te zien. We spreken er ook 2 Amerikanen, die zijn met ’n Fiat Panda op reis vanuit Maastricht via Berlijn en nu hier, op doorreis naar Mongolië. Super leuk hoor. Om 17.15 uur gaan we weer weg uit Bukhara, eerst hebben we slechte weg, later word het redelijk.We kunnen aardig doorrijden. Gaan nu door de dessert, geweldig, de ruimte en de stilte. En de zon die steeds lager komt. Gewoon genieten hoor. Om 19.00 uur stoppen we bij ’n restaurantje, ’n soort routiers, het zag er in de keuken niet uit, maar het eten was super, we eten salat,friet,schaap. Met ’n koel biertje erbij. We betalen er Sum93000,- voor, €31,-, is voor ons goedkoop, maar vinden het wel ’n beetje aan de prijs. Om 22.00 uur gaan we naar de trucks, even douchen, en dan is deze dag weer voorbij.

Vrijdag 15 augustus, 340 km.
Als we om 7.00 uur opstaan is het al 25 gr, dus dat word vandaag weer wat. We eten in het restaurant, gebakken ei met brood en thee, voor Sum 14000,-, was redelijk, en om 8.45 uur vertrekken we. Hebben zeer slechte weg, maar we komen km voor km dichter bij huis zullen we maar denken. Dan komt er ’n super snelweg voor ons, ik dacht eerst ’n fata morgana, maar het is echt. Het is ’n 4-baans betonweg. We hebben heel even problemen met de two-speed van de Volvo, die schakelde niet meer, de zekeringen even bekeken, even beetje draaien, en we rijden we weer. Om 13.15 uur hebben we even pauze langs de weg, we eten worstjes met brood, koffie, en dan verder weer. Later word de weg ineens smaller, en krijgen we weer slechte weg, we gaan nu ook binnendoor rijden, krijgen nog ’n politie controle, paspoorten worden geregistreerd, en dan om 16.00 uur komen we in Khiva. We nemen er ’n guesthouse voor $12,50 per nacht pp, incl ontbijt. We hebben er ’n heel mooi uitzicht op de muren en torens van de oude stad. Dan gaan we de oude stad in, werkelijk heel apart om te zien. De oude zijde route leeft helemaal op als je dit ziet. We eten in de tuin van ’n hotel, daar lopen 2 onvriendelijke kelners, we bestellen eten, nemen Griek salat, aardappels, kip kebab en schaap kebab, thee, betalen er Sum 104000,- (€35,-) best duur, en het was redelijk. Jammer. Daarna terug naar guesthouse, we gaan er op het dakterras/balkon aan de pc met WiFi, jammer dat het niet zo heel erg best werkt. Rond 22.45 uur hou ik het voor gezien, en ga naar de kamer. N41.22.773 E060.21.447 op 88 meter in Khiva.

Zaterdag 16 augustus, 94 km.
Om 7.00 uur op, en heerlijk ontbijt op het terras van het guesthouse, werkelijk heel goed. Daarna water in jerrycans doen, truck schoonmaken, schrijven en dan koffie. Daarna gaan Jack en ik de oude binnenstad in, eigenlijk was het al te laat, de temperatuur is al behoorlijk opgelopen. Het was toch even de moeite waard. We lopen ook even over de bazaar, kopen er fruit, en lopen dan weer terug naar de trucks.De straat loopt wat ongemakkelijk, er zitten behoorlijke voegen tussen de oude stenen, en ik schiet er met m’n voet tussen. We praten even met ’n New-Zealander, en later even met Italianen, die op de motor rondtoerden, en ook nog ’n ambulance uit Italia, die gingen ze naar Tjatikistan rijden, het was ’n gift van Italia.We wilden nog even de stad inlopen, maar ik kreeg teveel last van m’n voet. Daarna ga ik boven op het terras schrijven, tot 13.45 uur, dan staat Jan te roepen, ze willen weg. Tja, opruimen dan maar he. Rond 14.00 uur vertrekken we uit Khiva, de zon staat hoog aan de hemel, en het is zo’n 36 gr C. De weg richting Shavat is redelijk te noemen, we rijden binnendoor, we stoppen nog even in ’n dorpje om wat inkopen te doen. In Shavat gaan we op de rotonde linksaf, richting grens, na 22 km staan we aan de grens met Turkmenistan, daar is helemaal niets te beleven, we staan er ’n tijdje te kijken, de grens is wel open, maar wij kunnen nog niets doen, morgen kunnen we pas over ivm VISUM.We rijden terug naar Shavat, en zetten de trucks in ’n smal stoffig paadje, aan de overkant is ’n restaurant. Ik had ook nog ’n kapper gezien, daar ga ik eerst even naar toe. Ik laat m’n haar even knippen, was hoog tijd, ik ben sinds begin mei niet meer bij de kapper geweest. Was ’n prima kapper, betaal er Som 5000,-, dat is zo’n €1,25, tja, lang geleden dat ik zo voordelig bij de kapper ben geweest. Er werden meteen foto’s gemaakt toen ik op de stoel zat, was vast ’n tijd geleden dat er ’n buitenlander was geweest in de zaak. Daarna gaan we eten in het restaurant, we hebben schaslik en salat op het menu, was prima eten. Er was ook ’n bruiloft aan de gang, was ’n heel feest, we hoorden ‘s-avonds de muziek heel duidelijk toen we op bed lagen. hahaha. We gaan dan naar de trucks terug, er komen heel wat jongeren buurten, kijken, er praten er weinig Engels. Ik heb behoorlijk last van m’n linkervoet, hou er ’n beetje m’n gemak mee. Rond 21.30 uur gaan de lichten uit in kamp Volvo/DAF. Morgen weer ’n drukke dag, hangen aan de grens. N41.39.370 E060.17.149 op 93 meter hoogte, in Shavat (Shovot).







 

Vlaggen van alle landen waar we door heen komen.
Vlaggen van alle landen waar we door heen komen.